|
Simdi bulutlar ile konusuyorum. Ne kadar can dostlarimmis bilmedim. Oyle sessiz ve golgesiz kollarlarmis beni yillarca, ben onlari fark etmeden. Bulutlardan sessizi yokmus, oyle usulca ustumden, sagimdan, solumdan suzulup bir adim bende onde duran. Birde cekirdeksiz pamuk gibi yumusak ve temiz duruslari yok mu, asik ettiriyorlar beni kendilerine, aman tanrim ne kadar davet edici duruslari var.
Bugun Bulutlar ile konustum. Bekir Yildiz\'in \"Evlilik Sirketi\" kadar acik yureklilikle anlattilar neler yasadigimi. Satalyttan, Canaktan, Gugildan daha net ve ayrintili nasilda gozlemisler beni. Birer birer anlattilar ne muziplikler, capkinliklar, uckagitciliklar, iyilikler yaptigimi. Su bulutlarin birde tatli dilleri var ki, kulaklarimi es geciyorlar ve direk kalbime, yuregime anlatiyorlar. Anlattiklarindan, noktasini, virgulunu hicbir sey kacirmadim. Nasil kacirabilirim ki, can kulagimla, kalbimle dinliyordum. Cocuklari cok sevmis olmam, beklentilerin otesinde insanlara yardim etmem, hatta bahsis vermem hoslarina gitmis. Ben hep bunlari gizli yapip gizli kalmasini istemistim ama yinede bulutlarin gormus olmasi ve takdir etmesi cok hosuma gitti. Oncede demistim ya, cocuk gibi sevindim.
Haa birde madalyonun obur yuzu var. Kararan yagmur olan, kar olan, dolu olan yuzune kara bir boya surulmus bulutlar. Onlar ki, annemi, babami, cocuklarimi, esimi, sevdiklerimi, arkadaslarimi, Rizami, Hasanimi benden alip uzaklara goturen bulutlar. Ama olsun be, ben onlarida seviyorum. Cunku bende sevenlermi biraktim (ve birakacagim) ve o yuzu karaya boyanmis bulutlarin ustune ciktimda gittim. Gittigimde gordum, yukaridan yine onlari cok sevdim, onlara asik oldum. Cunku yine beyaz ve cekirdeksiz pamuk gibiydiler ve yuregim hep sevdiklerimin yanindaydi.
Ben bugun bulutlar ile konustum ve ben onlari cok sevdim.
SEYFO
|
